Magnesium
- Sample
-
- خون وریدی
- Preparation
-
- آمادگی خاصی لازم نیست اما از آنجاکه برخی از داروها ممکن است در نتیجه آزمایش منیزیوم اختلال ایجاد کنند، داروهای مصرفی خود را به پزشکتان اطلاع دهید.
- Department
- Biochemistry
Why get tested?
ارزیابی سطح منیزیوم
When to get tested?
- در صورت وجود علائمی مانند ضعف، خارش، تهوع ، آریتمی قلبی و ... توسط پزشک درخواست داده می شود.
What is being tested?
منیزیم یک ماده معدنی است که برای تولید انرژی، انقباض ماهیچه ها، عملکرد اعصاب و حفظ استخوان های قوی حیاتی است. از طریق رژیم غذایی وارد بدن می شود و توسط روده کوچک و روده بزرگ جذب می شود. منیزیم در استخوان ها، سلول ها و بافت ها ذخیره می شود. بیشتر منیزیم به مولکول آدنوزین تری فسفات (ATP) متصل است و در فسفوریلاسیون ATP مهم است. بنابراین، این الکترولیت تقریباً در تمام فرآیندهای متابولیک حیاتی است.
کمبود منیزیم (هیپومنیزیمی) ممکن است با سوءتغذیه، شرایطی که باعث سوء جذب می شود و با از دست دادن بیش از حد منیزیم توسط کلیه ها دیده شود. منیزیم اضافی (هیپرمنیزیمی) ممکن است با مصرف آنتی اسیدهای حاوی منیزیم و با کاهش توانایی کلیه ها در دفع منیزیم دیده شود.
هیپرمنیزیمی هدایت عصبی عضلانی را به تأخیر می اندازد و به عنوان کند کننده هدایت قلبی نشان داده می شود.
عوارض هیپومنیزیمی عبارتند از :
تهوع، از دست دادن اشتها، خستگی، گیجی، گرفتگی عضلات، تشنج، تغییر در ضربان قلب و بی حسی یا گزگز .
کمبود منیزیوم می تواند بر متابولیسم کلسیم و پتاسیم تأثیر بگذارد و موجب کاهش سطح آنها شود، بنابراین برای تشخیص مشکلات مربوط به کلسیم، پتاسیم، فسفر و یا هورمون پاراتیروئید ممکن است سطح منیزیوم بررسی شود.
مونیتورینگ سطح منیزیوم در بیماران قلبی مهم است زیرا سطح کم منیزیوم ممکن است موجب افزایش تحریک پذیری و تشدید آریتمی قلبی شود.
از آنجایی که بیشتر منیزیم سرم از طریق کلیه دفع می شود، بیماری مزمن کلیوی باعث افزایش سطح منیزیم می شود.