فهرست آزمایش‌ها

HDL (لیپوپروتئین با چگالی بالا) High density Lipoprotein (HDL)

نمونه

نمونه‌ی خون معمولاً از ورید بازو و گاهی از نوک انگشت گرفته می‌شود.

آمادگی

برای آزمایش HDL و پروفایل کامل چربی معمولاً ناشتایی لازم نیست. در برخی شرایط ناشتا بودن همچنان لازم است؛ پس طبق توصیه‌ای که به شما می‌شود عمل کنید.

کلسترول یک لیپید مهم است که در سراسر بدن و در خون یافت می‌شود. این ماده پیش نیاز ضروری برای تولید هورمون‌های جنسی، استروئیدها، اسیدهای صفراوی و پوشش سلولی است.

کلسترول اضافی ممکن است به صورت پلاک‌هایی بر روی دیواره رگ‌های خونی رسوب کند. پلاک‌ها می‌توانند رگ‌‌های خونی را باریک یا در نهایت مسدود کنند، که منجر به آترواسکلروز و افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی و سکته می‌شود.

کلسترول از طریق جریان خون و متصل به پروتئین هایی به نام لیپوپروتئین ها حمل می‌شود، لیپو پروتئین ها بر دو نوع HDL یا لیپوپروتئین با چگالی بالا (کلسترول خوب) و LDL لیپوپروتئین با چگالی کم (کلسترول بد)، هستند.

آزمایش کلسترول تمام کلسترول (خوب و بد) را اندازه گیری می‌کند.

تقریبا 75% کلسترول به صورت LDL و 25% به صورت HDL است. LDL مستقیما با افزایش ریسک بیماری‌های قلبی و عروق کرونری همراه است. هدف از بررسی کلسترول مشخص کردن ریسک بیماری های آترواسکلروز قلبی است.

آزمایش کلسترول بخشی از تست پروفایل لیپید است که لیپو پروتئین و تری گلیسیرید را نیز بررسی می‌کند زیرا کلسترول به تنهایی نمی‌تواند به صورت دقیق ریسک بیماری‌های قلبی را پیش بینی کند.

چرا این آزمایش انجام می‌شود؟

این آزمایش برای برآورد خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی، مانند بیماری قلبی و سکته‌ی مغزی، و پایش درمان انجام می‌شود.

چه زمانی انجام می‌شود؟

این آزمایش از ۴۰ سالگی به بعد در چکاپ سلامت قلب و عروق درخواست می‌شود؛ در هر سنی هم اگر در معرض خطر بیماری قلبی‌عروقی باشید یا سابقه‌ی آن را داشته باشید.

چه چیزی آزمایش می‌شود؟

در این آزمایش مقدار کلسترول HDL خون اندازه‌گیری می‌شود؛ همان که به «کلسترول خوب» معروف است. نام HDL کوتاه‌شده‌ی «لیپوپروتئین با چگالی بالا» است.

پزشک از نتیجه برای ارزیابی سلامت قلب و عروق و برآورد خطر بیماری قلبی و سکته‌ی مغزی استفاده می‌کند. این آزمایش اغلب همراه با پروفایل کامل چربی خون انجام می‌شود و برای پیگیری اثر درمان تکرار می‌شود.

گام بعدی