فهرست آزمایش‌ها

آنتی‌بادی مایکوپلاسما Mycoplasma

نمونه

بسته به نوع عفونت فرق می‌کند: در عفونت تنفسی نمونه‌ی خون از ورید بازو، سواب گلو یا خلط و در عفونت تناسلی ادرار یا سواب از دهانه‌ی رحم یا مجرای ادرار.

آمادگی

بیشتر آزمایش‌های مایکوپلاسما آمادگی خاصی لازم ندارند. اگر به‌تازگی آنتی‌بیوتیک مصرف کرده‌اید به پزشک بگویید، چون بر نتیجه اثر می‌گذارد.

چرا این آزمایش انجام می‌شود؟

این آزمایش‌ها باکتری‌های مایکوپلاسما را به‌عنوان عامل عفونت تنفسی (مایکوپلاسما پنومونیه) یا عفونت تناسلی (مایکوپلاسما ژنیتالیوم و باکتری‌های مشابه) جست‌وجو می‌کنند تا پزشک آنتی‌بیوتیک مناسب را انتخاب کند.

چه زمانی انجام می‌شود؟

این آزمایش‌ها زمانی درخواست می‌شوند که عفونت تنفسی یا تناسلی به درمان معمول پاسخ نداده یا علت دیگری برایش پیدا نشده باشد. در عفونت تنفسی، سرفه‌ای که چند هفته طول کشیده، تب، گلودرد، سردرد، درد عضلانی یا ذات‌الریه‌ای که با آنتی‌بیوتیک‌های رایج بهتر نمی‌شود می‌تواند دلیل درخواست باشد. در عفونت تناسلی معمولاً پس از منفی شدن آزمایش سوزاک و کلامیدیا انجام می‌شوند.

چه چیزی آزمایش می‌شود؟

مایکوپلاسماها کوچک‌ترین باکتری‌های آزادزی هستند و دیواره‌ی سلولی ندارند. به همین دلیل در رنگ‌آمیزی گرم و کشت معمولی باکتری دیده نمی‌شوند و به آنتی‌بیوتیک‌هایی مثل پنی‌سیلین پاسخ نمی‌دهند.

آزمایشگاه این باکتری‌ها را به سه روش شناسایی می‌کند. آزمایش آنتی‌بادی خون فقط برای مایکوپلاسما پنومونیه است: IgM طی یک تا دو هفته پس از عفونت ظاهر می‌شود و IgG دیرتر پدیدار می‌شود و در خون می‌ماند. روش PCR ماده‌ی ژنتیکی (DNA) باکتری را مستقیم در نمونه پیدا می‌کند و از کشت سریع‌تر و حساس‌تر است. کشت اختصاصی قابل‌اعتماد است اما چند روز تا چند هفته زمان می‌برد.

گام بعدی